پوریا رضاتبار بالانقیبی

این صدای نفس ایران است

خوش فروغیست فرح بخش

که از باد سهند می‌آید

یا شرابیست که از چشمه‌ی عشق

بر لب جان منِ تشنه جگر می‌آید

نکند باد زمان باز ورق گردان است

یا که این باغ جگر خشک گلاب افشان است

این چه بادیست که گل ریزان است

این خزانیست که با مرگ جوان مَردان است

گوش بگذار به دروازه‌ی نور

با صدای قدم صبح صداهای دِگر می‌آید

★彡   رحیم معینے کرمانشاهی 彡★

یه درخت خشک وبی برگ میون کویر داغ

توی ته مونده ذهنش نقش پررنگ یه باغ

شاخه سبز خیالش سربه آسمون کشید

برو دوشش همه پرشد زاقاقی سفید

زیر سایه خیالی کم کمک چشماشو بست

دید دوتا کفتر چاهی روی شاخه هاش نشست

اولی گفت اگه بارون بازبباره توکویر،دیگه اما سررسیده عمراین درخت پیر

دومی گفت که قدیما یادمه کویرنبود، جنگل وپرنده بود و گذر زلال رود

گفتن و ازجا پریدن با یه دنیا خاطره

اون درخت اما هنوزم تو کویر باور