هم زیستی اینترنت بین المللی و ملی با زیرساخت نوین
· 3 اردیبهشت ·
╭─━━━━━─╯ کلیک کنیـב ╰─━━━━━─╮
بخش یک معماری راهبردی همزیستی در لایه های مسیر نام محتوا و سیاست
همزیستی اینترنت بین المللی و اینترنت ملی در سطح ملی یک تصمیم ساده در حد افزودن چند درگاه یا افزایش پهنای باند نیست بلکه یک معماری چندلایه و سنگین است که اگر دقیق طراحی نشود به صورت جانکاه در قالب اختلال های زنجیره ای افزایش تأخیر ناپایداری نشست ها و شکست تجربه کاربر بازمی گردد و اگر درست طراحی شود به یک سامانه تاب آور و کارآمد تبدیل می شود که هم مزیت های قلمرو داخلی را تثبیت می کند و هم دسترسی جهانی را با کیفیت قابل دفاع نگه می دارد در این چارچوب اینترنت ملی نه یک شبکه جدا از واقعیت فنی اینترنت بلکه یک قلمرو سیاست گذاری و مهندسی ترافیک است که با مرزبندی روشن در لایه مسیریابی نام دامنه امنیت و کیفیت خدمت تعریف می شود و اینترنت بین المللی نیز قلمرو دیگری از همان معماری است که با چندمسیره سازی مستقل و کنترل پذیر و با ظرفیت کافی و مدیریت ریسک پیاده سازی می شود نقطه کانونی این رویکرد تفکیک منطقی بدون گسست فیزیکی است یعنی یک بستر انتقال مشترک و مقاوم که روی آن سیاست ها مسیرها و کلاس های خدمت تعیین می کنند کدام جریان در داخل بماند کدام جریان به تبادل داخلی برود و کدام جریان از درگاه های خارجی عبور کند در لایه مسیریابی ستون فقرات کار بر BGP استوار است اما BGP خام بدون انضباط سیاستی مانند میدان مین عمل می کند و با یک خطای کوچک در فیلتر مسیر یا یک اعلان اشتباه می تواند در مقیاس ملی موج اختلال ایجاد کند بنابراین مهندسی مسیر باید مبتنی بر چنداصل سخت گیرانه باشد چندخانگی واقعی با درگاه های بین الملل از مسیرهای فیزیکی مستقل توزیع جغرافیایی نقاط خروج کاهش وابستگی به یک تأمین کننده یا یک مسیر رعایت معماری هسته و لبه با مرزهای روشن بین شبکه انتقال شبکه هسته و شبکه دسترسی و اعمال سیاست های مبتنی بر جامعه های BGP برای کنترل ترجیح مسیرها در سطح شهر استان و کشور در کنار آن استفاده از MPLS و به ویژه Segment Routing یا SRv6 امکان می دهد مسیرهای مهندسی شده با کنترل دقیق تأخیر ازدحام و بازیابی سریع ساخته شود و برای خدمت های حساس مانند دولت الکترونیک بانک آموزش و سلامت کلاس خدمت پایدار فراهم گردد افزونگی واقعی تنها با داشتن مسیر دوم محقق نمی شود بلکه با هم گرایی سریع و طراحی جلوگیری از حلقه و طوفان مسیریابی و با سازوکارهای حفاظت در لایه انتقال و لایه IP معنا پیدا می کند نقش تبادل گرهای داخلی و هم پیوندی یا peering در این معماری تعیین کننده است زیرا هرچه سهم تبادل داخلی بیشتر شود وابستگی به ظرفیت بین المللی کمتر و کیفیت خدمت های داخلی بیشتر می شود اما peering اگر با قراردادهای سطح خدمت و اندازه گیری بی طرفانه و کنترل ازدحام همراه نباشد خود به منبع مناقشه و افت کیفیت تبدیل می شود بنابراین معماری نوین به سمت چند IXP در مناطق مختلف و اتصال چندگانه اپراتورها مراکز داده و ارائه دهندگان محتوا حرکت می کند و همزمان با Anycast و توزیع سرویس های حیاتی مانند DNS و NTP و زیرساخت گواهی و به روز رسانی نرم افزارها در داخل کشور تاب آوری را بالا می برد در لایه نام دامنه و دسترسی به محتوا مسئله فقط پاسخ دادن به پرسش DNS نیست بلکه مدیریت تجربه کاربر در شرایط نوسان ظرفیت بین الملل است DNS اگر توزیع و مقاوم نباشد به گلوگاه ملی تبدیل می شود به همین دلیل معماری پیشرفته از خوشه های Anycast در چند مرکز داده با مسیرهای مستقل و با دفاع در برابر سیل درخواست استفاده می کند و در کنار آن DNSSEC برای جلوگیری از دستکاری پاسخ و کاهش حملات جعل به کار می رود در لایه محتوا CDN و سامانه های کشینگ نزدیک به کاربر مانند edge cache و regional cache فشار را از هسته کم می کنند و زمان پاسخ را کاهش می دهند و اگر با سیاست های درست هم پیوندی با پلتفرم های پرمصرف همراه شوند می توانند بخش بزرگی از ترافیک پرحجم را در داخل نگه دارند بدون آنکه کیفیت دسترسی بین المللی قربانی شود در لایه کنترل و سیاست معماری کارآمد نیازمند یک مغز عملیاتی است که بتواند تصمیم های پیچیده را در زمان کوتاه و با ریسک پایین اجرا کند این مغز از سامانه های مدیریت پیکربندی و نسخه بندی تغییرات و خودکارسازی استقرار تشکیل می شود و بر مشاهده پذیری عمیق تکیه دارد مشاهده پذیری یعنی سنجش مستمر از دید کاربر و از دید شبکه به صورت همزمان با تله متری جریان ها تأخیر از دست رفتن بسته نوسان زمان و سلامت مسیرها و سپس تبدیل این داده به تصمیم مهندسی ترافیک در چنین سطحی دیگر صرف داشتن مانیتورینگ ساده کافی نیست بلکه نیاز به تحلیل علت ریشه ای و همبستگی رخدادها و پیش بینی ازدحام وجود دارد تا عملیات شبکه از حالت واکنشی فرساینده به حالت پیشگیرانه تبدیل شود و این همان نقطه ای است که همزیستی دو قلمرو داخلی و بین المللی از وضعیت طاقت فرسا و بحران محور خارج می شود و به وضعیت پایدار و قابل اتکا نزدیک می گردد
